Ιστολόγια

Γκρίζο με φόντο το λευκό,
μολύβι δίχως μύτη,
που το πληγιάζει το χαρτί,
το κάνει να υποφέρει.

Κόκκινη έγινε η γραφή,
πυρακτωμένο αίμα,
κόλλα εφονεύτηκε,
από ζηλιάρικο μολύβι.

Το λέγαν όλοι το πρωί,
το είπαν στις ειδήσεις,
ότι του ήταν άπιστη,

Βλέπω χιόνι στο βυθό βουνά γεμάτα φύκια,
στα όνειρα σε έχασα σε παραμύθι μέσα,
που χει τον δράκο άρχοντα, και τα στοιχειά δαιμόνια.

Σε ξένο όνειρο απρόσκλητος παραμυθιού επαίτης,
πως να σε βρω τώρα ξανά που έχασα και μένα,
στον ξωτικών το πέρασμα στων νάνων τα αλώνια;

Πέντε βήματα μετρώ στο έκτο νοιώθω πόνο,